میگویند طبق آمار (گناهاش پای راوی) سی و پنج هزار شاعر و نویسندهی صاحب کتاب در ایران داریم. از خودم میپرسم، اگر اینطور است، پس چرا تیراژ کتاب دست بالا فقط سه هزار تاست؟ یعنی ما حتا آثار همکارانمان را هم نمیخوانیم؟ و بعد: پس چرا این همه مته به خشخاش گذاشتن موقع سانسور؟