وقتی کانالی خصوصی فیلمی پخش میکند که دیدناش از اهم امور است، ناچارم تبلیغات (یا اسم ِ خررنگکناش: آگهیهای بازرگانی) را هم تحمل کنم؛ چون هر بیست دقیقه یکبار فیلم را برای هشت تا ده دقیقه قطع میکنند و تبلیغات نشان میدهند. که البته گاهی چندان هم بیفایده نیست. فرصتی است برای خالی کردن مثانه یا آوردن چیزی برای خوردن یا نوشیدن. در یکی از شبهای گذشته، لیست ِ چیزهایی را که تبلیغ میشد، یادداشت و سه طبقه لیست کردم. بخوانید:
تعرفهی تلفن، تعرفهی موبایل، بازی روی موبایل، موسیقی روی موبایل، سی دی ِ موسیقی، ماشین، دئو(بوگیر زیربغل؟)، خمیر دندان؛ بیمهی درمانی، بیمهی بازنشستگی، بیمهی دندان ِ مصنوعی، ماشین ریشتراشی، شامپو، همسریابی، بانک، وام ِ مسکن، قطار.
نان، مربا، پنیر، آب، شیر، آبمیوه، قهوه، اِسپرسو، آبجو، ودکا، کوکاکولا، بستنی، ماست، ماست میوه، شکلات، مکدونالدز، بورگرکینگ (بدل ِ مکدونالدز).
و البته پس از نیمهشب، س ک س ِ تلفنی برای انواع و اقسام تمایلات ِ جنسی ِ مردانه.