هنوز در سفرم و از دنیا بی خبر. تا سرفرصت خدمت برسم.
کامنت دانی که هم مثل همیشه باز نمی شود. خدا می داند چرا.
من همین گوشه موشهها هستم. گاهی در خانههای تهران، گاهی در خیابانهای آمل و بابل؛ نهاری در سیسنگان و دیداری از یوش. و از فردا راهی ادامهی شمال: خمام و رشت و انزلی.
اصفهان و مسجدسلیمان و اهواز هم مال روزهای بعد است.