پای‌مان به پای‌تخت رسیده نرسیده ویروسی شدیم؛ رایانه‌مان را نمی‌گوییم، خودمان را می‌گوییم. آن‌چنان ویروسی شدیم که تازه پس از چند روز و به کمک دو پرستار خانگی - خانوادگی و به زور انواع و اقسام قرص و گپسول و شربت و آمپول و سرم توانستیم این چند کلمه را سرقلم برویم.
غرض این‌که ای دوستانی که قرار بود در پای‌تخت داغ و شلوغ‌تان شرف حضور بیابیم، بر ما ببخشایید که جان در عذاب بوده است. یحتمل و لابد با تمام شدن تعطیلات سلامتی ما هم برمی‌گردد. پس آن‌گاه باری مصدع اوقات خواهیم شد. سوگند!