نه سیاهان آفریقایی در جنگی داخلی که تاجران ِ الماس ِ غربی در آفریقا راه انداخته بودند، کشته خواهند شد، نه در فرارشان از گرسنگی و بیکاری به ایتالیا و اسپانیا در آبهای اقیانوس غرق خواهند شد. دیگر نه بمبی در عراق منفجر خواهد شد، نه خونی در افغانستان بر زمین خواهد ریخت، دیگر نه انگشتان کودکی در هندوستان با بافتن فرش پینه خواهد بست، نه انسانی در بنگلادش از بیدارویی خواهد مرد. دیگر نه کودکان خیابانی در مکزیک وجود خواهند داشت، نه خیابان خوابی در آمریکا.
در یک کلام جنگ، گرسنگی، فقر و بیعدالتی رخت از جهان برخواهد بست و دادگستری، مساوات، حقوق بشر و برابری زن و مرد در تمام عرصهها بر جهان حکم خواهد راند و دیکتاتوری و استبداد به کتابهای تاریخ خواهند پیوست.
آری، جهان یکسره زیبا و رنگی خواهد شد، وقتی اوباما به کاخ سفید برود.
نمایش و خیالی خوش است، نه؟