امشب سال میلادی نو می‌شود. در تمام طول این سال‌ها هیچ احساسی نسبت به این نوع از نو شدن سال نداشتم و ندارم. برای من هنوز سال نو فقط و فقط برابر با نوروز خودمان است و بس، لحظه‌ی تحویل سال، لحظه‌ای که خورشید به زمین نزدیک‌تر می‌شود؛ لحظه‌ای که بوی بهار می‌پیچد.
امسال اما فیلم‌های روز عاشورا هم هست و نگرانی و دل‌واپسی برای فردا.  چگونه می‌توانم جشن بگیرم و شادی کنم؟

با امید زیاد منتظر روزی هستم که به هم‌وطنانم بگویم: بهار آزادی‌مان مبارک!